WAWKOM

No właśnie, zakładam ten temat. Chciałbym się dowiedzieć o wasze źródła zainteresowania komunikacją miejską
Jeśli chodzi o mnie to zaczęło się w wieku 4 lat Ojciec pracował na R-8, pamiętam jak jeździłem z nim na 176, 165 i kilku innych ówczesnych "pożarowych" liniach Potem jakoś to zainteresowanie przygasło, ojciec przeszedł "w tory" do ekip remontujących torowiska gdzie pracuje do dziś....A moje zainteresowanie ożyło jakoś pod koniec LO i trwa do dziś....[/i]

Interesuję się KM bo....

... różne są zboczenia, jeden zbiera znaczki, inny odznaczenia.

a jeszcze inny potrafi godzinami przeglądać historyczne trasy tramwajów warszawskich

bo od dawna dużo podróżowałem, w wieku 5 lat umiałem każdy ikarus do każdej zajezdni przyporządkować i tak już zostało

U mnie się to wzięło z nikąd,od małego .W przedszkolu na pytanie "co chciałbyś robić w życiu" odpowiedziałem -kierować autobusem bądź być kierownikiem zajezdni wygórowane marzenia I tak zostało...

może z powodu sąsiedztwa R-5... ech... wypatrywanie pod bramą zajezdni 4550, 655x i innych. A jak było fajnie jak "1" na 107 widziałem...

Nigdy nie miałem samochodu i zawsze popylałem komunikacją. Zastanawiało mnie dokąd jedzie taka masa autobusów i skąd te wszystkie linie. Potem na początku gimnazjum zacząłem jeździc na Ochotę codziennie, a w wolnych chwilach rozbijałem się po Warszawie autobusami i tak już zostało. Zainteresowanie i rozbijanie się komunikacją.

bo tak

po prostu, samo przyszło, jak samodzielnie zacząłem poruszac się po mieście

Ja się uczyłem czytać na spisie linii autobusowych na planie miasta serio serio. I przyszło zainteresowanie właśnie planomapami, jak i trasami tychże linii... później jeszcze zostało rozwinięte na tabelki rozkładu jazdy pociągów, jak na wakacje do Tlenia jeździłem... a tam w środku budynku stacyjnego, obok kasy, oczywiście z kartonikami i tą wielką szafą na nie, której nazwy nigdy nie pamiętam , paru ławek, były porozwieszane właśnie skserowane (?) tabelki z cegły... Mmmh, miód.

Fikander pisze:Ja się uczyłem czytać na spisie linii autobusowych na planie miasta serio serio. I przyszło zainteresowanie właśnie planomapami, jak i trasami tychże linii....

No i mi się wypowiedzieć nie dasz

Zaczęło się daaaaaaawno koło 1988 roku- jak miałem półtora roku to szczytem mojego marzenia było jechać z rodzicami nie samochodem a autobusem............potem alfabet i cyferki z autobusów się nauczyłem
Dlaczego się intersuję......hmmm trudne pytanie.....ale każdy ma jakieś zboczenie, hobby.

Moi rodzice prowadzili tramwaje na R-2 a ja sie miałem dopiero urodzić. Widocznie zaszkodziły mi te tramwajowe wycieczki w brzuszku u mamusi i tak mi już zostało

Czytac uczyłem sie na oznaczeniach linii pospieszych(ale w Łodzi), później komunkacja żywotnie mnie interesowały gdy w trolejbusie spadły sztnagi, a kierowca musial je ustawiać, a czasem nawet wejść po drabince na dach. Na dobre mnie wzięło jak zacząłem dojeżdżac do liceum i zastanawiac sie czemu wszystko wyprzedza 709 .

podobno będąc małym gnomem, mieszkając na Stegnach edukowałem babcię, jak do nas dojechać pokazując dwa klocki z literkami: E (w domyśle E-2) aż się łezka w oku kręci...

Fikander pisze:Ja się uczyłem czytać na spisie linii autobusowych na planie miasta serio serio.

Taa Miałem identycznie,ech jak ja powspominam ile moje malutkie dzieciństwo miało wspólnego z komunikacją<jazda ciuchcią po domu i rysowane przystanki jako 185>to faktycznie się łezka w oku kręci...

Mój ojciec pracował na R10...Poza tym zawsze lubiłem siedzieć nad mapą Warszawy i uczyć się tras różnych linii...

Mapa była podstawą. Był okres ze znałem wszystkie bez wyjątku. Robiłęm sobie statystyki, kreśliłem własne mapy, rozkłady jazdy...

A fizycznie? Pamiętma jak dziadek zabierał mnie do trmawaju i tak jeździlismy...albo na lokomotywe;-)