Temat dekomunikacji nazw ulic powraca, ale tym razem już z konkretnymi przykładami:
ŻW pisze:IPN: zdekomunizować warszawskie ulice
autor: Jolanta Molińska, Paweł Szymaniak, mz, Ostatnia aktualizacja: 2007-03-06
W ocenie badaczy utrzymywanie nazw al. Armii Ludowej, ul. Dąbrowszczaków czy Rzymowskiego to pochwała totalitaryzmu i zdrady ojczyzny. Wśród polityków sprawa budzi emocje. A mieszkańcy pytają, po co to wszystko.
Prezes IPN będzie wysyłał do samorządów w całej Polsce listy z wykazem ulic, którym partonują ludzie i organizacje działające przeciw niepodległości Polski. Przygotował już takie pismo dla Warszawy. To wprawdzie apel, ale słowa w nim zawarte są mocne: mowa nawet o niezgodności z konstytucją sytuacji, w której komuniści są upamiętnieni w stołecznym nazewnictwie. – Trzeba skończyć z gloryfikacją komunizmu, bo to nie licuje z szacunkiem dla pamięci jego ofiar – mówi dr Maciej Korkuć z krakowskiego IPN, który koordynuje akcję w skali kraju.
Trzy partie, trzy opinie
Pismo IPN to apel, nie rozkaz. Decyzja, czy dekomunizować, należy do radnych. PiS jest za. – To wstyd, że agenci są patronami ulic – mówi radny tego ugrupowania Paweł Terlecki. Może pochyliłby się nad poszczególnymi przypadkami, zbadał np. sylwetkę Teodora Duracza, ale generalnie ufa IPN. – Dobrze, że na liście nie ma Waryńskiego, którego ulica krzyżuje się z al. Armii Ludowej, bo to pierwszy proletariat, z sowietami nie ma nic wspólnego – dodaje.
Andrzej Golimont, radny SLD, przypomina, że były już próby rozstania się z patronem Zygmuntem Modzelewskim. Ale protestowali mieszkańcy. Pyta o koszty operacji i ironizuje: – Co z Kubusiem Puchatkiem. Też ma ulicę, a żył w niejasnych stosunkach z tej samej płci Prosiaczkiem?
Paweł Czekalski, szef klubu PO, mówi: Dekomunizacja tak, ale powoli. – Poczekajmy na okazję, jaką może być podział ulicy i jednoczesne wprowadzenie nowych nazw. Do tej pory nie zmieniano starych nie ze względu na sympatię dla komunistów, ale z uwagi na koszty, które dotkną zwykłych ludzi – tłumaczy.
Lista dla stolicy:
Armia Ludowa – podległa sowieckiemu dowództwu, spełniająca wszystkie jego rozkazy.
Dąbrowszczacy – podczas wojny w Hiszpanii walczyli przeciwko gen. Franco. Budowali komunistyczną Polskę. Ich grupa stanowiła osobne lobby w PZPR.
Teodor Duracz – powiązany z rezydenturą wywiadu sowieckiego w II Rzeczpospolitej, stalinowski działacz komunistyczny. Oprócz ulicy jego imię nosi szkoła podstawowa na Mokotowie.
Generał Walter – ps. Karola Świerczewskiego, na frontach Europy walczył jako sowiecki oficer, dyspozycyjny wobec Stalina.
Aleksander Kowalski – członek m.in. Wszechzwiązkowej Partii Komunistycznej, szkolony na szpiega, powiązany z sowieckim wywiadem.
Zygmunt Modzelewski – członek KC PZPR, wielu organizacji komunistycznych, odznaczony przez Bieruta.
Henryk Raabe – działacz PZPR, w dobie stalinizmu funkcjonariusz partyjny i państwowy, był ambasadorem w Moskwie.
Wincenty Rzymowski – jedna z twarzy stalinizmu w Polsce, członek PKWN.
Juliusz Rydygier – działacz socjalistyczny i komunistyczny, jeden z filarów sowieckiej siatki szpiegowskiej w II Rzeczpospolitej.
Henryk Świątkowski – stalinowiec, komunista, zrobił karierę w komunistycznej administracji, minister sprawiedliwości w czasach największego terroru.
Związek Walki Młodych – potem Związek Młodzieży Polskiej. Młodzieżówka partii komunistycznej indoktrynowała młodych ludzi, zmuszała ich do wstąpienia w swoje szeregi.
](./images/smilies/eusa_wall.gif "](*,)"){kind=small}
