Siedziałem z koleżanką na przystanku czekając na innych znajomych i sobie rozmawiamy, póki nieznajomy mi facet z dzieckiem nie wyszedł z ziemi jakąś dziurą, no i zaczęliśmy się śmiać, a później ktoś się pytał czy 408 pojechało w stronę wiochy, na to ja, a gdzie jest wiocha, na co on, no Mokry Ług, a ja że to nie ejst wiocha, bo to przcież też Warszawa i że 408 pojechał przed chwilą i że pewnie zaraz będzie pewnie 153, na co on poiwiedział coś dziwnego, w jakimś dziwnym języku i odwrócił się a ja "O! 166" i on dostał lusterkiem i autobus się zatrzymał i to jego dziecko wlazło/przecisneło się dziurą z boku jelczyka
no i nie wiem czemu i ja z koleżanką tam też weszliśmy a ten facet leżał na chodniku, a autobus odjechał.. 
Spotkaliśmy naszych znajomych i moją nauczycielkę od historii, której nie lubię i przepychała się z początku autobusu na koniec, zeby wyjsść tylnimi drzwiami. No i zacząłem rozmawiać z kolegą a on chyba mnie w ogóle nie słysząc zaczął śpiewać" Lubię jej farbowane rzęsy, piegi i policzki blade.." 
Na co ja się odwróciłem i powiedziałem drugiemu koledze kto mieszka gdzie w okolicy z naszej klasy, no i jak to w moich snach walneliśmy w drzewo. jak się obudziłem, okazało się, ze ta piosenka leciała z kompa i to ' śpiewał' mój brat
i ktoś mi na górze błyskał zdjęcia. krzyczałem, że chcę wyjść, ale nie. i jeszcze mi o jakimś forum mówił, że trzeba poczekać, aż wszystko wróci do normy... a tego kogoś nie widziałem, głos też jakiś nieznajomy. ale w końcu odezwał się ten robiący zdjęcia (głos chyba podobny z tego snu o 506 i robieniu zdjęć, ale w realu też chyba słyszałem 
) i powiedział: "kończymy. masz tak robić dalej" 
takich koszmarów dawno nie miałem...
) 
U12 nie pamiętam ale to była mała liczba 
Paćkałem się we własnych bździnach, zlewałem się po trzewikach i dmuchałem rozkosznym psiakom do zadka. Potem poszedłem do Morgana - pierwszego ze śmiertelnych, który grając w kości założył okulary. Nieopodal była jakaś masówka organizowana przez Kamińskiego i Bielana. Kamiński recytował jakieś nieznane dotąd miłosne listy Sokratesa do Platona - oczywiście w przekładzie Ryszarda Legutki. Bielan zaś ściągał swoje karminowe pantalony i obficie oblewał się flegaminą. Potem zaproponował Kamińskiemu "zróbmy to tak jak Sokrates i Platon". No i zrobili (tj. zaczęli filozofować oczywizda). 
Wszyscy się potopili 
).
